a ja to kocham lordi he he



[edytuj]

Zespół został założony w 1996 roku w Finlandii, ale jego założyciele poznali się w Szwecji (na koncercie grupy KISS). Pierwszą płytą Lordi miał być krążek pt. Bend Over And Pray The Lord, ale już po jego nagraniu okazało się, że wytwórnia nie może go wydać[2]. Debiutancki album Get Heavy został wydany w 2002 roku pod szyldem BMG Finland. Już pierwszy singel Would You Love A Monsterman? zapewnił zespołowi na starcie dużą popularność w Finlandii. W 2004 roku z inicjatywy lidera grupy powstał krótkometrażowy film grozy The Kin, w którym pięcioro muzyków wystąpiło w swoich scenicznych strojach w roli potworów. Film zamieszczono na płycie DVD dołączonej do drugiego albumu studyjnego – The Monsterican Dream. W 2005 roku ukazała się kompilacja utworów z obu płyt pt. The Monster Show (to pierwsza płyta Lordi wydana w Wielkiej Brytanii). W 2006 roku, po wydaniu trzeciego albumu pt. The Arockalypse zespół wziął udział w Konkursie Piosenki Eurowizji, wygrywając w nim z ogromną przewagą. Wydarzenie to spowodowało gwałtowny wzrost popularności grupy na całym świecie i pozwoliło jej wystąpić na wielu znanych festiwalach. W 2007 roku wyprodukowano pierwszy pełnometrażowy film, w którym wystąpili członkowie Lordi – Dark Floors.

Eurowizja [edytuj]
Zespół otwierający finał Eurowizji 2007
Zespół otwierający finał Eurowizji 2007

Zespół (z nieoficjalnym szóstym członkiem – Pasim Rantanenem) reprezentował Finlandię w Atenach z piosenką Hard Rock Hallelujah, do konkursu kwalifikując się z półfinałów. Zwycięski utwór zgromadził 292 punkty (tyle, ile w półfinale), o 44 więcej niż drugi w kolejności Rosjanin Dima Bilan wykonujący utwór Never Let You Go. Otrzymując punkty od wszystkich krajów z wyjątkiem Albanii, Armenii i Monako (oraz Finlandii, która na zespół głosować nie mogła), zgromadził największą jak do tej pory ilość punktów w konkursie. Najwyższą notę zespół otrzymał również od Polski. Wybór Lordi na reprezentanta Finlandii wzbudził pewne kontrowersje w tym kraju, część krytyków nawoływała prezydent Tarję Halonen aby zakazała zespołowi występować, jednak nie doszło to do skutku. Po zwycięstwie w Eurowizji prezydent osobiście wysłała zespołowi wiadomość z gratulacjami. Przewodnicząca sieci greckich restauracji oraz zrzeszenia właścicieli barów publicznie zaapelowała do Greków i Finów, aby nie pozwolili zespołowi wystąpić, twierdząc że Lordi jest zespołem satanistycznym. Zespół odciął się od oskarżeń, twierdząc, że satanistyczna grupa nie wykonywałaby utworów w stylu Devil Is A Loser ("diabeł jest przegrany"), a charakterystyczne stroje członków zespołu powiązane są z ich zamiłowaniem do horrorów, a nie z satanizmem. Pomimo protestów zespół otrzymał od Greków maksymalną liczbę punktów – dwanaście.

Kostiumy [edytuj]

Specyficzne kostiumy muzyków zespołu tworzone przez Mr. Lordi'ego są stałą częścią publicznego wizerunku Lordi. Członkowie zespołu pojawiają się w nich na koncertach, w teledyskach i podczas udzielania wywiadów, nawet jeśli nie jest to dla nich w pełni komfortowe. Niegdyś zostali oni zauważeni przez reporterów z BBC, kiedy to w czasie wolnym wypoczywali w swoich strojach przy basenie w pełnym słońcu. Mr. Lordi przyznał, że jest to trochę niewygodne, jednak nie mają zamiaru z tego zrezygnować. Każdy z kostiumów waży około dziesięciu kilogramów i nie przepuszcza powietrza. Maski wykonane są z piankowego lateksu.

15 marca 2006 roku fiński tabloid Ilta-Sanomat opublikował zdjęcia Mr. Lordi'ego w cywilnym ubraniu i z częściowo odsłoniętą twarzą. Zespół nazwał to obrazą i próbą zniszczenia demonicznego image'u, który wypracowywał sobie przez lata, a setki fanów zbojkotowały gazetę.

Skład zespołu [edytuj]

Obecni członkowie [edytuj]
Zespół przed koncertem
Zespół przed koncertem

    * Mr. Lordi (Tomi Putaansuu) – śpiew (1996 – )
    * Amen (Jussi Sydänmaa) – gitara elektryczna (1996 – )
    * OX (Samer el Nahhal) – gitara basowa (2005 – )
    * Kita (Sampsa Astala) – instrumenty perkusyjne (2000 – )
    * Awa (Leena Peisa) – instrumenty klawiszowe (2005 – )

Byli członkowie [edytuj]

    * G-Stealer (Sami Keinänen) – gitara basowa (1996 – 1999)
    * Magnum (Sami Wolking) – gitara basowa (1999 - 2002)
    * Enary (Erna Siikavirta) – instrumenty klawiszowe (1997 – 2005)
    * Kalma (Niko Hurme) – gitara basowa (2002 - 2005)

Dyskografia [edytuj]

Albumy studyjne [edytuj]

    * Get Heavy (2002)
    * The Monsterican Dream (2004)
    * The Arockalypse (2006)

Albumy kompilacyjne [edytuj]

    * The Monster Show (2005)

Single [edytuj]

    * Would You Love A Monsterman? (2002)
    * Devil Is A Loser (2003)
    * My Heaven Is Your Hell (2004)
    * Blood Red Sandman (2004)
    * Blood Red Sandman (promo, tylko w Wielkiej Brytanii, 2004)
    * They Only Come Out At Night (promo, tylko w Niemczech, 2006)
    * Hard Rock Hallelujah (2006)
    * Who's Your Daddy? (2006)
    * Would You Love A Monsterman? (2006) (promo, 2006)
    * It Snows In Hell (2006)
    * They Only Come Out At Night (2007)
    * Beast Loose In Paradise (2008)

Wideografia [edytuj]

DVD [edytuj]

    * The Monster Show (promo, tylko w Wielkiej Brytanii, 2005)
    * Market Square Massacre (2006)
    * It Snows In Hell (2006)
    * Bringing Back The Balls To Stockholm 06: The Opening Night (2007)

Filmy [edytuj]

    * The Kin (2004)
    * Dark Floors (2008)

Teledyski [edytuj]

    * Would You Love A Monsterman? (2002)
    * Devil Is A Loser (2003)
    * Blood Red Sandman (2004)
    * Hard Rock Hallelujah (2006)
    * Who's Your Daddy? (2006)
    * Would You Love A Monsterman? (2006) (2006)
    * It Snows In Hell (2006)
    * Hard Rock Hallelujah (2007) (2007)

http://www.youtube.com/watch?v=p6VzdtmrP6Y
http://teledyski.emuzyka.pl/teledysk/128114.html

bleeeeeee jak dla mnie to nie jest muzka nie lubie takich jak mozesz taka muzyke bubu sluchac ale azdy ma swoj gust